hep

"beni özlüyormuşsun, öyle diyorlar". kendime şarkı gönderme oyunumda, sitem çıktı şansıma. şansım. evet, böyle de bir şansım var.

yaptığım hataların güzel sonuçlanması, ama hataların hata sıfatını hiçbir zaman yitirmemesi şansı. dikkatsizliğimi ne yapsam, nerelere koysam da hayatıma bu kadar müdahale etmesini önlesem? (şubat tatili bir hafta önce başlamıyormuş meğer) tesadüfleri de yok etsem, olup olmadık zamanda renk değiştirmesem. aynı anda hem üşüyüp hem terlemesem. (sınavlardandır) yanaklarım alev alacakmış gibi hissetmesem. kalbimi söksem yerinden, çok büyük olur mu boşluk? onun da doldurulması gerekir mi? -doğa boşlukları sevmez, hemen doldurur ya. biz de doğanın bir parçasıyız ya. o da benim bir parçam. ama artık yok ya. boşluk doldurmak dediğin kolay değil, yani. bulutlar da göğü kapatmayı deniyor ama aradaki her boşluğa onyüzbinmilyon hayal sığdırıyoruz.

bulutlara bakınca ne istersek onu görüyoruz yefi'yle. tek bakamıyoruz. çünkü çok büyük gökyüzü, yalnız olduğumuzu anladığında yiyebilir bizi. o yüzden fotoğrafını çekmişiz, hem bebeği o da görsün hem de hep yanımızda olsun diye. 

"işte ben böyle bir hal içindeyim".