Diyorum ki. İleride "Zamanı Verimli Kullanmak" konulu seminerler vereyim ben. Sahneye çıkıp bir haftamı anlatayım, çarşambadan diğer çarşambaya. En sevdiğim gün diye ondan başlıyorum, bir ayrımcılık yok. (ha zaten bu zamanı kendi kendine bir şeylere bölen, dakikaları üretip sonra eksilten, artıran çarpan mantığı hiç sorgulamıyoruz.) Yapmam gerekenler ve yaptıklarımı beyaz bir tahtaya kocaman kocaman yazayım, insanların gözü önünde.
O konuşmanın ardından herkesin mutlu ayrılacağından eminim; çünkü benim zamanı kullanamayışımdan daha kötüsü olamaz onlarınki. En azından bunu düşünüp rahatlarlar biraz. (Hani böyleyiz ya biz cici insanoğlu, kendinden daha sefil durumda olanları görünce şükrederiz halimize. Acırız ve geçeriz, misler gibi.) Nasıl?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder