Bir anneyi aynadan farklı kılan en önemli özellik, sen ne kadar çirkinleşirsen çirkinleş, onun içten gülümsemesiyle hep aynı sevgi bakışlarında seni sana güzelmişsin gibi yansıtmasıdır (uzun cümle sonu). Yani, şimdi, bende durum böyle sayın Toroğlu. Sen görebiliyor musun bilemiyorum; ama bu bakışlarda buluyorum ben, tüm tesellilerimi. Kendimi bildim bileli aynı masalı dinleyip aynı huzurla uyuyorum. "Tekrar, tekrar" diyerek tırlar geçirdim beynimin üstünden yıllardır, n'oldu? Yukarıdaki bu bakışta bir seyirme farkı olsa, sarsıntının önünü alamayız.
Ne demişler "repetitio est mater studiorum". Alakayı sen kur sayın Okuyan, bana zor geldi şu an.
Ah anacığım, ne severim bana böyle "canım kızım" bakışı atmanı bir bilsen. O zaman hiç başka türlü bakmazsın. Yani çıplak ayakla apartman içinde gezsem bile.
Ne güzel şey, senin varlığın. Ve öyledir, amin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder