19 Mayıs 2012

ha-ya-ta

benim aklımda bir balık var, anne. yaşadığı suyun türünü bilmiyor. karanlıkta hep ışık arıyor, kalbi bazen atmıyor. bunca oltadan şans eseri kurtulmasının bir bedeli olacağına inanıyor. oysa gerek yok, değil mi?

gerek yok, dedi annesi.

----

şimdi hangisi daha tuhaf: yalnızken yine yan yana olmak mı, yan yanayken yalnız kalmak mı?

sen söyle.

----

bu durgunluğumla denizleri hak etmiyorum bugün.

----

bakışlarını her yakalayışımda seni tanımadığımı daha iyi anlıyorum. tanışmayı o kadar istemiyorum ki hayal gücüm almaz. hadi bakalım.

----

belki de aradığım kophenag'dadır. ya da oradan.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder