Şaka

Trendeki sevgili,

Midemde bir bulantı. Kussam miden bulanır diye korkuyorum.  Seni incitmek istemem bilirsin. O yüzden sevmedim seni. Şimdi sevsem ne olacak? Koşacağım yanına, paldır küldür bir kalp atar da atar sonra, derken ellerin yüzümde gezer gezer durur ve ayaklarım geri geri gider de gider. Yani şöyle ki ben seni sevsem, sen beni sevsen de, ikimiz de bizi sevemeyiz aynı anda aynı oranda. Yani mümkün değil sevgi, ayaklar altında. Sen dersen ki ben varım, bil ki ben yokum. Anlayacağın davul bana buradan iyi güzel, sana da tavsiye ederim. Yargı yok, önyargı, arka plan, hiçbir şey yok bunu yazarken. Demem o ki kuşlar bile arka arkaya geçiyor rahat uçmak için. Doğada böyle örnekler varken neden bu çaba, elimi tutmaya? Halbuki tam burada bıraksak, sen bana gülümsesen, ben sana gülsem, şakalarda yalanlarda yitsek gitsek tozpembe, pespembe, simsiyah, her neyse. Gitsek diyorum, acelemiz olmadan, koşmadan, konmadan. Sonuçta kuş değiliz biz, az önce okurken öyle dediğini duyar gibi oldum da.

Parmağım kopsa bakamazsın, için bir tuhaf olur kan görünce. Kalp kırmanın farkı ne? A, doğru fark yok, o zaman da bakamıyorsun, bir an unuttum. Oh kırıldı kalp, hop başka bir adımda, benden uzakta. Olmadı bu. Trene bindin diye çok uzağa gideceğini sanıyorsun, yanılıyorsun. Hep bir son durak var. Zaten dünya yuvarlak, dönsen dolaşsan, yine dönsen, kendi etrafında, dünya etrafında, ay, güneş.. bir topaç gibi, çocukçasına. Bil bakalım ne olacak? Artık göremezsin beni, gözlerin bulanır da. Biter an, anılar yan yana gelince. Ne mutlu sevmedim diyene. Gelmek istediğim yeri anlamışsındır. Uzun zamandır dönüp duruyorum ben de.

Sanma ki şu an seni görüyorum.

Başım dönüyor, dünya gibi, hatta ondan hızlı. Midem bulanıyor. Kussam miden bulanır diye korkuyorum. O yüzden sen iyisi mi inme trenden. El salla yalandan, tanışmadan biz, git. En yalanı, en güzeli.

Bir duraklık sevgi duruşuna davet ediyorum seni,

Sözleri bilmesen de mırıldan yalandan,

En masumu.

G.