6 Eylül 2012

pembe, once again


Yıllar önce kulağımı bin bir zorlukla deldirdim. İlkinde yamuk oldu, kapanmasını bekledim. İkinci seferde yeri yanlış oldu, bu kez olduğu gibi kabullendim. Kulak deldirdiğinizde küpeyi belli bir süre boyunca çıkarmamanız gerekir. Yoksa delik kapanır, aynı acıyı tekrar çekmeniz gerekir küpe takmanız gerektiğinde. Evet, küpe takmanız gerekebilir. Bazen toplumda böyle tuhaf beklentiler olabiliyor. Küpe, kolye, yüzük takan kadın görmek istiyorlar nedense. Oysa sizin olmayan bir şeyi sizden bir parçaymış gibi her daim taşımanızın beklenmesi bence tuhaf. Neyse efendim, ben hep küpe takıyordum küçükken. Bir de çıkarmadığım bir kolyem vardı yaklaşık beş yıl boyunca. Bir gün bir de baktım boynumda kırmızı kabarcıklar, kulağım yara olmaya başlamış. Insan bedenini anlamak güç. Hangi ara, neden, nasıl alerjim oldu gümüşe, altına, her şeye; bilmiyorum. O günden bu yana her türlü takıyı bıraktım. Bahanem alerji oldu, iyi oldu. Rahat edemiyorum çünkü fazladan bir ağırlıkla. Yeterince doğal gelmiyor işte, ne bileyim.

Bu yaz eski eşyalarımla biraz vakit geçiriverdim. Mezuniyetimde taktığım küpeleri buldum. O gecenin sonunda kulağımın nasıl yara olduğunu hatırladım. Baktım o günden beri hiç küpe takmamışım, hadi bir değişiklik yapayım dedim başıma gelecekleri bile bile. Tabii yara oldu kulaklarım. Ama duruşlarını sevdim. Hep aynı kalamıyoruz malum. Bu kez ağırlık gibi gelmedi. Gece yatarken rahatsız etti, biraz kanattı ama inadım inat, çıkarmayacağım seni, dedim. Sanırım bir ayı geçti, hala duruyorlar. Hem o da pes etti, bir haftadır yara bere yok.. Bakalım ne kadar dayanabileceğiz birbirimize.

Şimdi sorunumu(elalemin ne sorunları var, benim halime bak) aşmam demek değil ki kıyafetime uygun küpeler alacağım. Emeğe saygı diyor, bunlara bağlılığımı koruyorum. E an gelir kulağım istemez, ben de zorlamaktan sıkılırsam yapacak bir şey yok. Küpeyle doğmadım ya; çıkarır, kulak deliklerimin herkesinkinden farklı olarak neden kapanmadığını izler dururum bir süre daha. Kısmet.

Metaforlar kısıtlıyor sanki, ama gerçekler böyle. Sevgiler. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder