tarihe tanıklık ettik. yes, we did. bundan yıllar sonra "felix'in atlayışını izleyenler" olarak anılacağız. çünkü izleyenler anılır hep. ders kitaplarında neil armstrong'un aya gidişini izleyenleri konuşanlar olarak, o kervana biz de katıldık. televizyon karşısında nutku tutulanlar, çekirdek yerken dünyanın yuvarlak olduğunu bir kez daha hatırlayanlar, "öldürmeyen allah öldürmüyor işte hacı, adam ta uzaydan düştü de bir şey olmadı" diye bilimi anne şefkatiyle bağrına basanlar, adamın kız arkadaşı olduğunu duyunca "oh, iyi bari, evde kalmayacak" diye huzur dolu nefes alanlar olarak bir kutlama yapıp redbull içelim en iyisi. ben de bazen o hızda düşüyorum gibi hissediyorum; ama bi' felix değil sanırım.
bugün otobüste arkadaşıma yol tarif eden amca, bana dönüp 10 lira istedi, "o kadar yol tarif ettim" diyerek. şaka yapıyor sandım, üçüncü kez isteyip üstüne bir de cebini açınca ciddiyetinin farkına vardım. "abi bende para yok kusura bakma" dedim. o da üstüne "seni evde kalasıca" dedi. (bunu bugün 8265 defa anlatmama rağmen yazarken hala yüzümün renk değiştirdiğini hissedebiliyorum). bir kez dersin, ikinciye neden tekrar edersin ki büyük özenle seçtiğin bu bedduayı? "evde kalasın sen inşallah".
evlenmemek neden bir küfür, orayı zaten anlayabilmiş değilim. o yüzden "evde kalırsan bugünü hatırlarsın artık" diye şoför amcaya sesleniyorum, evde kaldım tribine girmeyecek kadar sosyoloji okuyorum bence ben. "daha güzel olmak için mi o kadar su içiyorsun" diyen sapık güvenlikçiler varken, etraf yanlış anlaşılma doluyken, ben koca bulmayı bir görev bilmiyorken neden gocunacağım bekar kalmaktan, bu neden gündeme geliyor tanımadığım bir insan tarafından, o adam kimden nasıl alıyor bu cesareti; bilmiyorum. benim arkadaşım bu zırvaya gülerken ne düşünüyordu, onu hiç bilmiyorum.
beyin bedava yefi. gördün işte sen de. bu hafta sonumuzun teması buydu. sınavıma yansımasını patlamış mısır eşliğinde keyifle izleyeceğim, lütfen eşlik et sen de. hatta ben sana geleyim, oradan izleriz. çünkü ben evde kalmayayım artık, en doğrusu, en birincisi.
bugün otobüste arkadaşıma yol tarif eden amca, bana dönüp 10 lira istedi, "o kadar yol tarif ettim" diyerek. şaka yapıyor sandım, üçüncü kez isteyip üstüne bir de cebini açınca ciddiyetinin farkına vardım. "abi bende para yok kusura bakma" dedim. o da üstüne "seni evde kalasıca" dedi. (bunu bugün 8265 defa anlatmama rağmen yazarken hala yüzümün renk değiştirdiğini hissedebiliyorum). bir kez dersin, ikinciye neden tekrar edersin ki büyük özenle seçtiğin bu bedduayı? "evde kalasın sen inşallah".
evlenmemek neden bir küfür, orayı zaten anlayabilmiş değilim. o yüzden "evde kalırsan bugünü hatırlarsın artık" diye şoför amcaya sesleniyorum, evde kaldım tribine girmeyecek kadar sosyoloji okuyorum bence ben. "daha güzel olmak için mi o kadar su içiyorsun" diyen sapık güvenlikçiler varken, etraf yanlış anlaşılma doluyken, ben koca bulmayı bir görev bilmiyorken neden gocunacağım bekar kalmaktan, bu neden gündeme geliyor tanımadığım bir insan tarafından, o adam kimden nasıl alıyor bu cesareti; bilmiyorum. benim arkadaşım bu zırvaya gülerken ne düşünüyordu, onu hiç bilmiyorum.
beyin bedava yefi. gördün işte sen de. bu hafta sonumuzun teması buydu. sınavıma yansımasını patlamış mısır eşliğinde keyifle izleyeceğim, lütfen eşlik et sen de. hatta ben sana geleyim, oradan izleriz. çünkü ben evde kalmayayım artık, en doğrusu, en birincisi.
Cok renkli bi milletiz vesselam... Sana da malzeme cikiyor bir sosyolog olarak iste :D
YanıtlaSilinsanlar kanser olsun ki doktorlar işini yapsın, gibi oldu =) çaremiz yok, çözümümüz yok, yalnızca profesyonel yaklaşıyoruz. rengarenk.
YanıtlaSil