irish

iyi ki edebiyat eleştirmeni değildim attila ilhan zamanında. ya şiirlerini değerlendirmem gerekseydi. kelimeler büyüsünü yitirseydi. ya sevemeseydim bu ikilemleri. benzerliği yakalayamasaydım (b)içimde boğulup. kim tutardı elimden o zaman? demek ki neymiş, yanlış zamanda yanlış kişi olmanın bile faydası varmış bazen. bardak bugün pek bir dolu, ne mutlu.


"hevesim olsa param olmuyor
param olsa hevesim
yaptıklarını affettim
seninle gelmeyeceğim
beni koyup gitme ne olursun"